De methode van Robert Monroe

Robert Monroe, auteur van onde randere het boek 'Uittredingen' (of 'Journeys out of the body') kan beschouwd worden als dé naoorlogse gangmaker van het uittredingsfenomeen. Hoewel zijn eerste ervaringen spontaan waren, ontwikkelde hij nadien toch een methode om zijn astrale reizen zelf op te wekken. De methode die we hier terug vinden staat beschreven in het boek 'Uittredingen'.

Vertrekken vanuit de 'vibrational state'.

Zijn methode bevat ook visualisatie-aspecten maar omdat zijn eigen uittredingen altijd vertrokken vanaf het vibratiemoment (vibrational state) vond hij het belangrijk om als eerste doel dit stadium te bereiken. Hiervoor wordt een verduisterde ruimte opgezocht waar men gaat liggen (met het hoofd naar het magnetische noorden gericht) waarna men zich het gemakkelijk maakt door spannende kledij los te maken, en zich lekker warm te houden. Ook juwelen en dergelijke worden van het lichaam verwijderd. Voor de poging moet alle tijd genomen worden en zorgt men ervoor dat men niet gestoord wordt door zaken als telefoon, bel, enz .
Vervolgens wordt er gerelaxeerd en herhaalt men enkele keren volgende affirmaties (suggestieve bevestigingen) :
'Ik zal alles bewust opmerken en ik herinner me alles wat ik ervaar tijdens deze relaxatieprocedure. Als ik helemaal wakker ben zal ik enkel de zaken die voordelig zijn voor lichaam en geest in detail herinneren '.
Hierna wordt er door een half-open mond geademd.

Het hypnagoge stadium : Conditie A.

Vervolgens streeft men er naar 'conditie A' te bereiken, een benaming die Monroe geeft aan de hypnagoge fase. Deze fase heet de grens te zijn tussen waak en slapen. Tijdens deze fase komen de eerste vage droombeelden tevoorschijn, of er worden geluiden gehoord die niet afkomstig zijn van de omgeving. Het komt er nu op neer om deze fase te behouden. Dit kan men doen door de vage beelden bewust te 'volgen'.

Diepe relaxatie : Conditie B.

Nu dient men een nog een dieper stadium van relaxatie te bereiken. er wordt gepoogd om de geest te ledigen van elke gedachte en met de (gesloten) ogen in de duisternis te turen, gericht op een vast punt, waarna lichtpatronen verschijnen die men gewoon negeert - het zijn slechts neurale ontladingen van de hersenen. Eénmaal de patronen verdwijnen, komt men vanzelf terecht in conditie B.

Verlies van lichamelijk besef : Conditie C.

Deze fase bekomt men nadat de lichamelijke relaxatie zo ver gaat dat de geest niet langer prikkels van het lichaam ondervindt. Het lichamelijke besef raakt verloren. Het enige dat nu nog in het bewustzijn aanwezig is, zijn de eigen gedachten.

Conditie D als het verlengde van conditie C.

Er wordt van conditie D gesproken als deze het resultaat is van een bewust ingeleide diepe relaxatie (conditie C), in tegenstelling tot de diepe relaxatie die als natuurlijk proces voorkomt bij inslapen bij vermoeidheid. Men is dus beter goed uitgeslapen en uitgerust om op een bewuste manier conditie D te bereiken. Conditie D is het stadium waarin de voorwaarden ideaal zijn om het lichaam te verlaten.

Een golf van vurige vonken.

Eenmaal zover beschrijft Robert Monroe een nauwkeurige techniek die de gewilde vibraties kunnen opwekken :
'Men kijkt met gesloten ogen in de zwarte duisternis naar een plaats die zo'n 30 cm van het gezicht verwijderd is en men concentreert het bewustzijn op dat punt. Verplaats het geleidelijk naar een meter afstand, daarna twee meter en draai het dan negentig graden naar boven. Vervolgens moet men de vibraties van dat punt af 'grijpen' en ze mentaal naar je hoofd toe te trekken. Het is net alsof een snel opkomende, sissende, ritmische golf van vurige vonken in het hoofd komt brullen. Vandaar verspreidt het zich door het hele lichaam, dat stijf en verlamd wordt.'

Lift-out methode.

Uiteindelijk komen we uit bij de 'lift-out' methode waarbij men zich voorstelt steeds lichter te worden, ondertussen zich bedenkend hoe fijn het zou zijn om nu omhoog te zweven.

Rotatie techniek.

Als alternatief is er nog de rotatie techniek waarbij eerst het hoofd losgemaakt wordt en naar voor draait, daarna de schouders, borst, enzovoort, tot men helemaal los is en zweeft.
Monroe voegt er ook nog aan toe dat dit slechts twee manieren zijn om los te komen en dat men zelf manieren kan bedenken die je goed liggen.

terug naar het overzicht 'meer lezen'.